Zwangerschap gerelateerde bekkenpijn (ZGBP of bekkeninstabiitiet) verwijst naar pijn of ongemak op een of meer van de bekkengordelgewrichten: ofwel de symphysis pubis (het schaambeen), de heupgewrichten, het stuitbeen of de sacro-iliacale gewrichten, helemaal onderaan je ruggengraat. Over het algemeen wordt ZGBP in meer dan één gewricht gevoeld - hoewel niet altijd tegelijk - en kan het zo intens zijn dat regelmatige beweging wordt voorkomen. Traplopen, draaien in bed, een bad nemen of gewoon lopen kan een beproeving worden voor mensen met ernstige ZGBP, maar de mate van ongemak verschilt van vrouw tot vrouw. Bij sommige vrouwen kan het jarenlang duren na de bevalling als het niet wordt behandeld.

Bekijk onze folder (in het engels) over bekkenpijn voor meer informatie.

Stressincontinentie (SUI) is een onvrijwillig urineverlies dat optreedt wanneer de druk in de buik toeneemt als gevolg van activiteit (van hardlopen tot lachen, niezen of hoesten). Het komt vrij vaak voor tijdens de zwangerschap en na de bevalling en het is niet waarschijnlijk dat het vanzelf verdwijnt als u geen behandeling zoekt. Alleen in Nederland lijdt 10 tot 40% van de vrouwen aan urineverlies.

Er zijn andere soorten incontinentie, zoals aandrangincontinentie. Maar stressincontinentie is het meest voorkomende type in de perinatale periode. De gebruikelijke oorzaak is een gebrek aan ondersteuning van de bekkenbodemspieren wanneer de buikdruk plotseling toeneemt. Dat gebrek aan ondersteuning kan deels hormonaal zijn, deels zwakte en deels ongecoördineerd.

Een zekere mate van diastase (diastasis recti, DR of abdominale scheiding) komt altijd voor tijdens de zwangerschap en verdwijnt normaal gesproken na de bevalling. Als het klein is, zal het in het eerste jaar na de zwangerschap afnemen. Wanneer de diastase breed is (er kunnen twee of meer vingertoppen tussen uw rectusschede passen), wordt revalidatie geadviseerd. Hoewel een diastase soms meer als een cosmetisch dan als een gezondheidsprobleem wordt beschouwd, kunnen buikzwakte en -coördinatie ernstige gevolgen hebben voor uw kernstabiliteit en resulteren in lage rugpijn en bekkenbodemstoornissen.

Bekijk onze folder (in het engels) over diastase voor meer informatie.

Keizersnede littekens kunnen van invloed zijn op de manier waarop uw kernspieren werken. Een diep litteken kan de normale beweging en de belastingoverdracht tussen uw boven- en onderlichaam verstoren. Uw kernspieren hebben de neiging om deze communicatiestoring te compenseren door uw benen of uw rug te overbelasten en uw buikwand af te sluiten. Dit kan rugpijn, dijpijn of bekkenbodemstoornissen op de lange termijn tot gevolg hebben. Het litteken zelf kan soms de enige bron zijn van aan keizersnede gerelateerde pijn en moet worden behandeld als er verklevingen ontstaan.

Specifieke oefeningen en bewegingsstrategieën kunnen u helpen de coördinatie te herstellen en keizersnede gerelateerde pijn te verlichten.